پیش فاکتور خالی است.
پشت پرده حمایتهای مالی از فولاد؛ صندوق تثبیت بازار و اهمیت آن برای فولادیها
در روزهایی که بازار سرمایه زیر فشار بیاعتمادی و نوسانات شدید به سر میبرد، خبری منتشر شد که توجه فعالان اقتصادی را به خود جلب کرد: تزریق ۵۱۰ میلیون دلار منابع از صندوق توسعه ملی به صندوق تثبیت بازار سرمایه. رقمی که معادل ۱۶۰ هزار میلیارد ریال است و در نوع خود بیسابقه به نظر میرسد.
اما این عدد فقط یک آمار نیست. این حجم از منابع مالی، در حال تبدیلشدن به موتور محرک پروژههایی است که نقش کلیدی در صنعت کشور دارند. یکی از اصلیترین این پروژهها، تأمین مالی شرکت فولاد مبارکه است. طبق اعلام رسمی، ۱۸۰ میلیون دلار اوراق مرابحه ارزی برای طرحهای توسعهای این شرکت منتشر شده که در مراحل نهایی پرداخت قرار دارد.
این یعنی فولاد، یکی از مهمترین صنایع مادر کشور، حالا از حمایت مستقیم صندوق توسعه ملی برخوردار شده است.
چرا فولاد؟ این منابع از کجا میآیند؟
پاسخ به این سوال در نگاه راهبردی سیاستگذاران اقتصادی نهفته است. فولاد تنها یک محصول نیست، بلکه زیرساخت بسیاری از صنایع دیگر را تشکیل میدهد که شامل ساختوساز، خودروسازی، انرژی، تجهیزات و حتی صادرات غیرنفتی میشوند.
از سال ۱۳۹۹ که شاهد بحرانهای پیاپی در بازار سرمایه بودیم، صندوق توسعه ملی به کمک صندوق تثبیت بازار آمد. این روند در دولت چهاردهم شدت بیشتری گرفت؛ بهطوری که فقط در این دوره، بیش از ۵,۸۰۰ میلیارد تومان از منابع این صندوق به بورس تزریق شد.
اما همانطور که علیرضا میرمحمد صادقی، عضو هیئتعامل صندوق توسعه ملی گفته، حمایت مالی تنها یک ابزار است و بدون اصلاحات ساختاری در بازار سرمایه، نمیتوان انتظار نتایج پایدار داشت.
آیا فولاد از بحران عبور میکند؟ تقاطع منابع مالی و سرنوشت صنعتی
برنامههایی مثل افزایش ۲۵۰هزار بشکهای تولید نفت خام و توسعه پروژههای انرژی نیز با منابع همین صندوق در حال اجرا هستند. در واقع، نگاه وسیعتری به ماجرا وجود دارد: تأمین مالی صنایع پیشران با هدف ثبات اقتصادی، حفظ تولید و اشتغال.
برای بازار فولاد، این حمایتها میتواند نقطه عطفی باشد. چرا که در سالهای اخیر، چالشهای متعددی گریبان این صنعت را گرفته است که شامل کمبود نقدینگی، فشار هزینههای انرژی، محدودیتهای صادراتی، نوسانات نرخ ارز و فرسودگی بخشی از خطوط تولید هستند.
اگر تأمین مالی به موقع، شفاف و مبتنی بر برنامه اجرایی انجام شود، فولاد مبارکه و شرکتهای مشابه میتوانند وارد فاز توسعهای جدیدی شوند؛ اما اگر این منابع صرف مسکّنهای موقتی شود، باز هم فرصت طلایی از دست خواهد رفت.
در شرایط فعلی، فولاد به یک آزمون بزرگ وارد شده است. آزمونی که نهفقط میزان اثربخشی منابع صندوق توسعه ملی، بلکه کارآمدی مدیریت صنعتی و اقتصادی کشور را نشان خواهد داد.
