پیش فاکتور خالی است.
بازار آهن در آستانه تغییر جهت؛ عرضه بیشتر، افزایش انتظارات و زمستان مبهم فولاد
بازار آهن این روزها حالوهوای عجیبی دارد؛ فضایی که هم نشانههایی از بهبود میبینیم و هم لکههایی از نگرانی که آرامآرام روی شیشه قیمتها مینشیند. اگر چند هفته گذشته را ورق بزنیم، یک پیام مشترک در تمام لایهها دیده میشود: بازار روی لبهای باریک حرکت میکند و هر تغییر کوچک، توان تغییر مسیر بزرگ را دارد.
فصل تازه صادرات فولاد؛ رونق محدود زیر سایه رقبای بزرگ
در بخش صادرات، تصویر هفته اخیر کمی روشنتر از گذشته بود. ثبات نسبی ارز غیررسمی در دو هفته گذشته باعث شد صادرکنندگان دستکم بتوانند برنامهریزی کوتاهمدت انجام دهند. قیمت میلگرد صادراتی اکنون در محدوده ۴۰۰ تا ۴۲۰ دلار قرار دارد؛ عددی که از بهبود خفیف نسبت به بازه ۳۹۰ تا ۴۰۰ دلار دو هفته قبل خبر میدهد.
با این حال، این چراغ سبز کوچک زیر سایه ابرهای بزرگی قرار گرفته که از سمت رقبای منطقهای، به خصوص روسیه، در آسمان بازار ایران میچرخند. تولیدکنندگان داخلی برای حفظ جایگاه بازار مجبور به ارائه قیمتهای رقابتی هستند و همین باعث شده سقف قیمتی ۴۳۰ دلار عملاً غیرقابل دسترس باشد.
در بخش میلگرد کلاف نیز شرایط آرام اما متمایل به فشار است. پیشنهادهای ۴۲۰ تا ۴۴۰ دلار همچنان مطرح میشود اما خریداران بهوضوح به دنبال ۴۲۰ دلار هستند؛ سطحی که کارخانهها تاکنون از پذیرش آن اجتناب کردهاند. مجموع این شرایط تصویر یک بازار نیمهفعال، شکننده و وابسته به نرخ ارز را تشکیل میدهد.
بازار داخلی زیر بار انتظار؛ نایاب شدن ورق گرم مبارکه و بالا رفتن قیمت پروفیل
در بازار داخل، موضوع اصلی نه قیمت صادرات است، نه رقابت منطقهای؛ بلکه تاخیر در عرضه ورق گرم مبارکه و انتظاری است که بازار بر دوش خود حمل میکند. نزدیک به دو هفته است که ورق گرم عرضه نشده و همین کمبود کافی بود تا قیمتها در بازار آزاد بالا بروند.
قیمت پروفیل ضخامت ۲ میلیمتر در روزهای اخیر تا مرز ۵۷ هزار تومان بالا رفت؛ واکنشی قابل پیشبینی به کمبود ورق و شنیدههایی که از تلاش مبارکه برای قیمتگذاری بر پایه دلار تالار دوم (حدود ۱۰۰ هزار تومان) حکایت دارد. اگر این سیاست عملی شود، نرخ پایه ورق گرم در بورس کالا میتواند از ۴۳,۸۰۰ تومان به حدود ۴۶,۰۰۰ تومان برسد. بازار، بخشی از این پیام را پیشخور کرده و افزایش حدود ۲۲۰۰ تومانی قیمتها دقیقاً بازتاب همین انتظار است.
رفتار هفتگی قیمتها؛ آرامش اول هفته، شتاب آخر هفته
میلگرد در ابتدای هفته آرام بود اما با بالا رفتن نرخ دلار، دامنه ۳۸۵۰۰ تا ۴۲۶۰۰ تومان ثبت شد؛ محدودهای که نشان میدهد بازار آماده ورود به کانالهای قیمتی جدیدتر است. پروفیل نیز صعودیترین رفتار هفته را به نام خود ثبت کرد و نشان داد حساسیت بازار ورق چقدر بالاست.
نبشی و ناودانی برخلاف این هیجانات، هفتهای آرام را پشت سر گذاشتند. در نقطه مقابل، دلار طی چند روز از ۱۰۷ هزار تومان به محدوده ۱۱۳ هزار تومان رسید و همین موج کوچک کافی بود تا بازار مقاطع طویل بهسرعت واکنش نشان دهد.
چشمانداز منطقهای؛ زمستان سرد فولاد آسیا
در بازارهای آسیایی هم خبرهای دلگرمکننده زیادی نیست. کاهش پروژههای ساختوساز در چین و محدودیت احتمالی صادرات این کشور باعث شده تحلیلگران انتظار زمستانی کمجان برای فولاد داشته باشند.
سیاستهای حمایتی برخی کشورها، ضعف قدرت خرید و افزایش رقابت کارخانهها تصویر آینده نزدیک بازار را بیشتر به سال ۲۰۱۵ شباهت داده است؛ دورهای که فولاد آسیا شاهد فشار سنگین قیمتی بود. در بازار قراضه نیز کاهش تقاضا احتمال کم شدن بیشتر قیمتها را بالا برده است.
بازار آهن در آستانه تصمیم بزرگ
نگاهی به مجموع رویدادها نشان میدهد بازار آهن و فولاد ایران در نقطه حساسی ایستاده است؛ جایی که یک تصمیم کوچک، یک عرضه محدود یا یک نوسان ارزی میتواند جهت کوتاهمدت بازار را کاملاً تغییر دهد. صادرات هنوز درگیر رقابت شدید منطقه است و بازار داخلی زیر فشار همزمان کمبود ورق و رشد انتظارات تورمی حرکت میکند.
هفته آینده، با عرضه احتمالی ورق مبارکه و وضعیت نرخ ارز، یکی از تعیینکنندهترین هفتههای پاییز برای صنعت آهن خواهد بود؛ هفتهای که شاید بتواند تصویر زمستان بازار را روشنتر کند.
