پیش فاکتور خالی است.
آیا خاموشیها و بحران برق، صفحه جدیدی برای بازار فولاد ایران ورق میزند؟
صنعت برق ایران در آستانه یک تغییر مهم قرار دارد. وزیر نیرو اعلام کرده است که تا پایان سال جاری ۳۸۰۰ مگاوات ظرفیت جدید تولید برق وارد مدار میشود. این عدد فقط یک آمار ساده نیست، بلکه یک تغییر اساسی در نقشه انرژی کشور را نشان میدهد. اما سؤال کلیدی اینجاست: این تحول چه اثری بر بازار فولاد ایران خواهد گذاشت؟
آیا خورشید ناجی صنعت فولاد خواهد شد؟
اگر نگاهی دقیقتر به صنایعی مثل فولاد که انرژی زیادی نیاز دارند بیندازیم، خیلی زود متوجه میشویم رابطه بین تولید برق و تولید فولاد، مثل رابطه هوا آسمان پرواز است. بدون برق، کارخانههای فولاد نمیتوانند حتی یک کوره را روشن کنند. در سالهای گذشته، خاموشیهای مکرر و سهمیهبندی برق، بارها روند تولید را مختل کرده و حتی باعث شدهاند برخی کارخانهها قراردادهای صادراتی خود را از دست بدهند.
اکنون، با وعده تولید ۳۸۰۰ مگاوات برق جدید، یک امید تازه در حال شکلگیری است. به خصوص اینکه بخشی از این برق قرار است از نیروگاههای تجدیدپذیر و خورشیدی تأمین شود. دولت اعلام کرده است که صندوقهایی برای سرمایهگذاری مردم در نیروگاههای خورشیدی در نظر گرفته شده و این میتواند معادله تأمین برق صنایع را در میانمدت تغییر دهد.
فولاد، برق میخواهد نه وعدههای پوچ؛ آیا اینبار نور خورشید پاسخ میدهد؟
فولاد فقط مصرفکننده برق نیست، بلکه جزو پرمصرفترین صنایع کشور است. برخی آمارها نشان میدهند که در اوج تولید، یک کارخانه متوسط فولادسازی به اندازه یک شهر کوچک برق مصرف میکند. به همین دلیل، هرگونه ناترازی در شبکه برق، اول از همه به سراغ این صنعت میرود. حالا اگر توسعه تولید برق جدی گرفته شود، دیگر خبری از قطع برق تابستانی برای کارخانهها نخواهد بود و این یعنی ثبات در تولید و افزایش اطمینان سرمایهگذاران.
نکته مهم دیگر این است که بخشی از برنامههای جدید دولت برای توسعه برق، روی انرژی خورشیدی متمرکز شده است. این مدل برقرسانی در آینده میتواند به کارخانهها کمک کند تا بخشی از نیاز خود را مستقیم از پنلهای خورشیدی تأمین کنند، آن هم بدون وابستگی به شبکه ملی. این تغییر، در بلندمدت به معنای کاهش هزینه تولید و در نتیجه بهبود وضعیت فولاد ایران در بازارهای جهانی خواهد بود.
اما آیا این وعدهها به نتیجه میرسند؟ تاریخ نشان داده است که در برخی پروژههای عمرانی، وعدهها به سرانجام نمیرسند. اما حضور شخص وزیر نیرو در نیروگاه نکا و افتتاح واحد گازی جدید ۱۸۳ مگاواتی نشان میدهد که این بار ماجرا جدیتر از همیشه است. دولت حتی اعلام کرده که توسعه ذخیرهسازهای انرژی (مثل باتریهای عظیم صنعتی) در دستور کار قرار گرفته تا برق در زمانهای کممصرف ذخیره و در زمانهای پیک استفاده شود. این یعنی اگر همهچیز طبق برنامه پیش برود، دیگر کمبود برق بهانهای برای توقف تولید نخواهد بود.
فولاد سبز، برگ برنده صادرات
در کنار همه این تحولات، نباید از نگاه بازار غافل شد. در هفتههای اخیر، برخی تحلیلگران پیشبینی کردهاند که ثبات در تأمین انرژی، میتواند قیمت تمامشده فولاد را کاهش دهد. چرا؟ چون وقتی یک کارخانه مطمئن است که در تابستان مجبور به تعطیلی نمیشود، میتواند با ظرفیت کامل و با هزینه کمتر کار کند. این به معنای عرضه بیشتر، قیمت رقابتیتر و حتی افزایش صادرات است.
همچنین، بازار فولاد هم مثل خیلی از صنایع دیگر به سمت سبز شدن حرکت کرده است. خریداران جهانی به شرکتهایی که ردپای کربن پایینتری دارند، علاقه بیشتری نشان میدهند. اگر ایران بتواند بخشی از فولاد خود را با برق تجدیدپذیر تولید کند، فرصتهای صادراتی بیشتری در انتظار این صنعت خواهد بود.
در یک جمعبندی ساده، میشود گفت که برق دیگر فقط یک منبع انرژی نیست؛ بلکه یک مزیت رقابتی است. اگر وعدههای وزارت نیرو عملی شود، بازار فولاد ایران وارد یک دوره جدید میشود؛ دورهای که در آن ثبات انرژی، رشد تولید و بازی در زمینهای جهانی حرف اول را میزند.
بنابراین اگر شما فعال بازار فولاد هستید، از حالا این خبر را جدی بگیرید: آینده فولاد ایران، به سیم برق گره خورده است، اما این بار شاید این سیم، مسیرش به سمت خورشید باشد.
