
در هفتههای اخیر، بازار آهنآلات ایران با پدیدهای غیرمنتظره روبهرو شده است: کاهش زمینه بار میلگرد در شرایطی که هیچ نشانهای از کمبود واقعی مواد اولیه وجود ندارد. خریداران از تأخیر در تحویل کالا خبر میدهند، اما آمار انبارها چیز دیگری میگوید. در ظاهر، گمان میرود با بحران تولید روبرو هستیم، اما در واقع آنچه در زیر پوست بازار جریان دارد، ترکیبی از رفتار روانی تولیدکنندگان، تغییرات سیاستی و رکود تقاضا است؛ سه عاملی که دستبهدست هم دادهاند تا همه فکر کنند میلگرد کمیاب است.
رفتار نوردکاران و اثر پیشفروشها بر عرضه واقعی میلگرد
کمبود میلگرد از کمبود شمش فولادی ناشی نشده است. گزارشهای میدانی نشان میدهد سطح موجودی شمش در انبارها بالاتر از میانگین فصلی است. با این حال، برخی نوردکاران پس از پیشفروش محصولات خود در ماه گذشته، تصمیم گرفتهاند خرید شمش جدید را به تعویق بیندازند. دلیل این تصمیم روشن است و آن چیزی نیست جز پیشبینی کاهش قیمتها در آینده نزدیک.
این گروه از تولیدکنندگان که به حباب احتمالی قیمت شمش آگاهند، با هدف خرید در قیمتهای پایینتر، عمداً وارد معاملات جدید نمیشوند. نتیجه آن، کاهش ظاهری عرضه میلگرد است.
در حقیقت، بازار نه از کمبود مواد اولیه بلکه از تصمیمگیری نادرست رنج میبرد. رفتار محتاطانه کارخانهها و تأخیر در خرید شمش، چرخه تأمین را کند کرده و اثر روانی آن در سطح بازار به شکل افزایش قیمت و نوسان عرضه دیده میشود.
دستورالعملهای جدید و رکود تقاضا؛ دو عامل مکمل در کاهش زمینه بار میلگرد
در کنار رفتار محتاطانه نوردکاران، تغییرات اخیر در سیاستهای قیمتگذاری بورس کالا نیز بر روند عرضه تأثیر گذاشته است. از زمان اجرای دستورالعملهای جدید، بسیاری از تولیدکنندگان ترجیح دادهاند تا روشن شدن آثار واقعی این تصمیمها، عرضههای خود را کاهش دهند.
از سوی دیگر، سمت تقاضا نیز در وضعیت رکودی به سر میبرد. پروژههای عمرانی و ساختمانی در ماههای اخیر عملاً متوقف شدهاند و سازندگان به دلیل کمبود نقدینگی، خریدهای عمده را به تعویق انداختهاند. مصرفکنندگان نهایی نیز در انتظار ثبات بیشتر قیمتها هستند. حتی خردهفروشان که معمولاً در چنین شرایطی نقش ضربهگیر بازار را ایفا میکنند، این بار با احتیاط موجودی خود را پایین نگه داشتهاند.
در چنین فضایی، هر سیگنال کوچک، مثل یک شایعه درباره کاهش تولید تا تغییر موقتی در قیمت پایه بورس، میتواند موجی از نگرانی و برداشت غلط از «کمبود کالا» ایجاد کند. این همان چیزی است که امروز در بازار میلگرد شاهدش هستیم؛ کاهش زمینه بار ناشی از ذهنیت جمعی، نه بحران واقعی تولید.
چشمانداز کوتاهمدت کمبود میلگرد؛ تعادلی شکننده میان انتظار و واقعیت
بازار میلگرد اکنون در وضعیتی قرار دارد که هر تغییر کوچک میتواند آن را از مسیر فعلی خارج کند. از نظر فنی، عرضه شمش کافی است و ظرفیت تولید نیز فعال مانده، اما ذهنیت محتاط تولیدکنندگان و خریداران مانع از بازگشت سریع تعادل میشود.
در کوتاهمدت، احتمالاً با کاهش هیجانات روانی و تطبیق قیمتها در بورس کالا، جریان عرضه میلگرد دوباره به مسیر طبیعی خود برگردد. با این حال، تداوم رکود در پروژههای عمرانی و انفعال خریداران میتواند این بازگشت را به تعویق بیندازد.
در مقابل، اگر سیاستهای کنترلی دولت شدت پیدا کند یا نرخ ارز جهش جدیدی داشته باشد، ممکن است شاهد بازگشت ناگهانی تقاضا و نوسانات قیمتی باشیم. در چنین شرایطی، ثبات بازار بیش از هر زمان دیگری به رفتار منطقی بازیگران اصلی زنجیره فولاد وابسته است.
تا زمانی که این رفتارها بر پایه دادههای واقعی و تحلیل دقیق شکل نگیرد، بازار میلگرد در مرز میان کمبود غیر واقعی و عرضه واقعی باقی خواهد ماند، تعادلی شکننده که هر لحظه میتواند به سمت یکی از دو قطب «رونق کوتاهمدت» یا «رکود بیشتر» متمایل شود.

