پیش فاکتور خالی است.
توافق فنی ایران با آژانس؛ کف حمایتی میلگرد تثبیت میشود؟
انتشار خبر توافق فنی ایران با آژانس بینالمللی انرژی اتمی، فضای روانی بازارهای اقتصادی ایران را تحتتأثیر قرار داده است. با اینکه بحث اصلی این توافق بر روی مسائل فنی و دسترسیهای نظارتی آژانس متمرکز است، اما بازارهای مالی، ارز، بورس و بازار مقاطع فولادی، با حساسیت ویژهای آن را دنبال میکنند.
فعالان بازار میلگرد در روزهای گذشته به دنبال نشانههایی از ثبات یا تغییر روند بودند. کاهش تقاضای پروژههای عمرانی داخلی، کندی در صادرات و نوسانات نرخ ارز، شرایطی پرفشار برای بخش نورد کشور ایجاد کرده است. حال، با مخابره سیگنالهای دیپلماتیک مثبت، نگاهها به آینده متمرکز شده است.
تأثیر توافقات دیپلماتیک بر انتظارات بازار
تحولات مرتبط با پرونده هستهای ایران اثر مستقیمی بر بازارهای کالایی دارد. هرگونه نشانه از بهبود روابط با غرب یا کاهش تنشهای ژئوپلیتیک، موجب تقویت ریال و تعدیل انتظارات تورمی میشود. در چنین فضایی، معاملات در بازار آهنآلات اغلب با احتیاط بیشتری دنبال میشوند و تقاضای هیجانی فروکش میکند.
در روزهای گذشته، اعلام توافق فنی بین ایران و آژانس باعث شد تا سیگنالی آرامشدهنده به بازار ارسال شود. کاهش نوسانات ارز، کاهش فعالیتهای سوداگرانه و دور شدن خریداران غیرمصرفی از جمله واکنشهایی بود که به سرعت در بازار میلگرد مشاهده شد.
نقش کف حمایتی در حفظ تعادل قیمت میلگرد
کاهش چند مرحلهای نرخ میلگرد در هفتههای گذشته، قیمتها را به محدودهای رسانده است که بسیاری از تحلیلگران از آن با عنوان «کف حمایتی» یاد میکنند. این محدوده قیمتی، بازهای است که در آن قیمت به لحاظ فنی، تمایل به توقف ریزش دارد و تقاضای مصرفی به تدریج فعال میشود.
براساس دادههای هفته سوم شهریور، حجم عرضه در بورس کالا همچنان چشمگیر است؛ با این حال، بخش عمدهای از معاملات با قیمت پایه انجام میشود. این امر ممکن است نشاندهنده این باشد که بازار میلگرد در آستانه یک تثبیت موقتی قیمت قرار دارد.
برخی کارشناسان معتقدند رسیدن به این سطح قیمتی، بهنوعی بازگشت به ارزش تمامشده بسیاری از کارخانههای نوردی است. در چنین شرایطی، احتمال کاهش بیشتر نرخها ضعیف بهنظر میرسد مگر آنکه شوک منفی تازهای از سوی بازار ارز یا تقاضای داخلی وارد شود.
وضعیت عرضه و تقاضا در بازار فعلی
اطلاعات رسمی منتشرشده از سامانههای معاملاتی نشان میدهد که تقاضای مصرفی میلگرد در بازار داخلی همچنان کمرمق است. اجرای پروژههای دولتی با تأخیر، کاهش فعالیتهای ساختمانی بخش خصوصی و نبود برنامه شفاف برای تحریک تقاضا، باعث شده تا کارخانهها با موجودی انبار قابلتوجهی روبرو باشند.
در نقطه مقابل، عرضه میلگرد همچنان در سطح بالا جریان دارد. بخش بزرگی از این عرضه از سوی تولیدکنندگان بخش خصوصی انجام میشود که برای حفظ گردش مالی خود ناچار به تداوم تولید هستند. این عدم توازن میان عرضه و تقاضا، موجب فشار مضاعف بر قیمتها شده است.
صادرات؛ فرصت یا چالش در نیمه دوم سال؟
با وجود کاهش تقاضای داخلی، برخی فعالان بازار چشم به راه بهبود شرایط صادراتی هستند. بازار عراق، افغانستان و حوزه قفقاز، مقصد سنتی میلگرد ایرانی به شمار میروند. اما در ماههای اخیر، با افزایش رقابت منطقهای و محدودیتهای لجستیکی، روند صادرات با موانعی مواجه شده است.
گزارشهای تازه نشان میدهد که برخی توافقات برای تسهیل صادرات از مرزهای غربی در حال نهاییشدن است. در صورت اجرایی شدن این توافقها، انتظار میرود بخشی از فشار مازاد تولید داخلی کاهش یابد. با این حال، ظرفیت بازارهای همسایه برای جذب کالاها محدود است و نمیتوان روی آن بهعنوان یک راهحل پایدار تکیه کرد.
توافق اخیر ایران با آژانس انرژی اتمی فضای مثبتی در بازار ایجاد کرده است، اما قضاوت درباره پایداری این وضعیت هنوز زود است. بازار میلگرد در ناحیه کف حمایتی قرار دارد و تا زمانی که مسیر ارز و صادرات مشخص نشود، در حالت انتظار باقی میماند
