
صنعت فولاد جهانی در سال ۲۰۲۵ بیش از هر زمان دیگری صحنهای پر از تضادها و تحولات متنوع است؛ از یکسو بحران دامپینگ و رکود در ترکیه و از سوی دیگر نوآوریهای زیستمحیطی عمان و سیاستهای حمایتی کانادا، چشماندازهای متفاوتی را برای آینده این صنعت ترسیم کردهاند. در چنین شرایطی، بازیگران اصلی بازار باید بیش از گذشته به ارتباط میان تحولات منطقهای و اثرات جهانی توجه داشته باشند؛ زیرا هر تغییر محلی میتواند پیامدهایی گسترده بر عرضه، قیمت و رقابت ایجاد کند.
بحران ترکیه؛ ظرفیت خالی و رقابت ناعادلانه
ترکیه که همواره یکی از قطبهای مهم تولید فولاد منطقه بوده، اکنون با موجی بیسابقه از واردات فولاد ارزانقیمت چین و شرق آسیا مواجه است. وارداتی که طی پنج سال اخیر ده برابر افزایش یافته و فضای رقابت سالم را از میان برده است. کارخانههای فولادساز ترکیهای گزارش دادهاند که بهرهبرداری آنها به زیر ۶۰ درصد کاهش یافته و سرمایهگذاریهای جدید به حالت تعلیق درآمده است.
در صورت ادامه این روند، ترکیه بخش بزرگی از توان رقابتی خود را در بازارهای بینالمللی از دست خواهد داد. این تحولات برای ایران نیز بیتأثیر نخواهد بود، چرا که ترکیه نهتنها یکی از رقبای اصلی در صادرات منطقهای محسوب میشود، بلکه تغییر در ساختار تولید آن میتواند الگوهای واردات و صادرات همسایگان را نیز جابهجا کند.
نوآوری سبز عمان؛ پیام تازه برای آینده فولاد
در نقطه مقابل این بحران، عمان با پروژهای نوآورانه در حوزه پایداری زیستمحیطی توانسته توجه جهانیان را جلب کند. این کشور نخستین مرکز یکپارچه بازیافت کشتی در خاورمیانه را راهاندازی کرده که ظرفیت تولید سالانه دو میلیون تن فولاد کمکربن یا همان فولاد سبز را دارد. علاوه بر مزیت زیستمحیطی، این پروژه بیش از ۲۰۰۰ فرصت شغلی مستقیم و غیرمستقیم ایجاد میکند.
چنین اقداماتی نشاندهنده تغییر پارادایم در صنعت فولاد است؛ صنعتی که سالها بهعنوان یکی از آلایندهترین بخشها شناخته میشد و اکنون ناگزیر از حرکت به سوی مدلهای پایدار است. برای کشورهایی نظیر ایران، این تحولات هشداری جدی است تا در مسیر فناوریهای سبز و کاهش کربن گام بردارند، در غیر این صورت با محدودیتهای تجاری و کاهش تقاضای جهانی مواجه خواهند شد.
سیاستهای حمایتی کانادا؛ تقویت تولید داخلی
کانادا نیز با اتخاذ سیاستهای حمایتی تلاش کرده تا تولید داخلی فولاد را تقویت کند. دولت این کشور استفاده از فولاد ساخت داخل در پروژههای زیرساختی را الزامی کرده است. این اقدام علاوه بر حفظ اشتغال و پایداری صنایع داخلی، راهی برای مقابله با فشارهای تعرفهای آمریکا محسوب میشود. مقایسه تجربه کانادا با عمان نشان میدهد که آینده فولاد در گرو ترکیبی از دو عامل است: نوآوری سبز و حمایت هوشمندانه دولتها.
بازارهای جهانی؛ تصویری از تناقض و نوسان
تحلیل قیمتها در بازارهای جهانی فولاد گویای شرایطی متناقض است. در اروپا، افزایش بهای ورق نورد گرم بیشتر ناشی از انتظارات روانی پیرامون مقررات جدید اتحادیه اروپا بوده تا رشد واقعی تقاضا. در آمریکا، مازاد عرضه و کاهش مصرف باعث افت شدید قیمتها شده است. چین اما بازاری نسبتاً پایدار را تجربه کرده، هرچند موجودیهای بالا و ضعف صادرات مانع از رشد بیشتر قیمتها گردیده است. این تضادها نشان میدهد که پیشبینی آینده بازار فولاد دشوارتر از گذشته شده و هر منطقه تحت تأثیر محرکهای خاص خود حرکت میکند.
اروپا؛ میان ادغام و تغییرات ساختاری
اروپا نیز درگیر تحولات ساختاری است. بریتانیا برای ایجاد ثبات درازمدت، سیاست ادغام واحدهای فولادی را دنبال میکند، در حالی که آلمان با افزایش صادرات قراضه اما کاهش سودآوری مواجه است. ترکیه همچنان مقصد اصلی قراضه آلمان محسوب میشود. در ایتالیا اما نشانههای بهبود به چشم میخورد و رشد ۲.۸ درصدی تولید در هفتماهه نخست سال امید تازهای به بازار تزریق کرده است.
تصویر کلی صنعت فولاد جهان در سال ۲۰۲۵ آمیزهای از بحران و فرصت است. ترکیه با رقابت ناعادلانه و ظرفیت خالی دستوپنجه نرم میکند، عمان با فولاد سبز پیام تازهای برای آینده ارسال کرده و کانادا با حمایت از تولید داخلی به دنبال پایداری اقتصادی است. اروپا در میانه تغییرات ساختاری و فشارهای تجاری قرار دارد و چین همچنان بازیگر تعیینکننده بازار جهانی محسوب میشود. برای فعالان داخلی بازار آهن و فولاد، رصد این تحولات تنها یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی استراتژیک است؛ زیرا هر تغییر در سطح جهانی میتواند بهسرعت بر قیمتها و سیاستهای داخلی سایه بیفکند.

