پیش فاکتور خالی است.
اعتصاب کامیون داران ترمز کاهش قیمت میلگرد را کشید!
قیمت میلگرد امروز ۷ خرداد ۱۴۰۴ اعلام شد؛ اما برخلاف انتظارات، کاهش قیمتها محدود و محتاطانه بود. در حالیکه بازار میلگرد همچنان درگیر رکود عمیق تقاضاست، قیمتها در برخی مبادی تنها بین ۲۰۰ تا ۶۰۰ تومان افت کردهاند. این کاهش محدود نه بهخاطر افزایش تقاضا یا تعادل در عرضه، بلکه ناشی از یک متغیر غیرمنتظره است: اعتصاب کامیونداران و اختلال در حملونقل.
بر اساس گزارشها، اعتصاب کامیونداران در روزهای اخیر باعث کاهش قابلتوجه در حجم حمل بار از کارخانهها و بنگاهها شده است. مسیرهای خروجی از مراکز اصلی تولید و توزیع بهشدت مختل شدهاند و همین مسئله باعث شده تا بخش مهمی از محصولات تولید شده، به بازار نرسند. درواقع، نه افزایش تقاضایی در کار است و نه بهبود بازار؛ فقط راهها بسته شدهاند و همین باعث شده کاهش قیمتها بیش از این ادامه پیدا نکند.
در بازار آهن، عوامل روانی مانند شنیدهها و اخبار نیز نقش مهمی در رفتار قیمتها دارند. در همین راستا، خبر رفع محدودیت ۱۵ روزه فعالیت کارخانههای فولادی، مانع از شکلگیری موج شدیدتری از افت قیمت شده است. این محدودیتها که پیشتر برای کنترل مصرف برق و گاز صنایع اعمال شده بودند، تأثیر زیادی بر موجودی انبارها و جریان عرضه داشتند. حالا با برداشتهشدن این محدودیتها، بازار در وضعیت «انتظار» فرو رفته است.
در همین شرایط، میلگرد ۱۶ آجدار A3 ذوب آهن اصفهان با افتی ۲۰۰ تومانی به قیمت ۳۸ هزار و ۳۰۰ تومان رسید. این قیمت در مقایسه با هفتههای گذشته شاید عددی پایینتر باشد، اما نشانهای از رونق یا بازگشت تعادل به بازار نیست. همچنان عدم وجود تقاضای موثر، فضای بازار را راکد نگه داشته و فروشندگان بیشتر از آنکه به فکر عرضه باشند، نگران نگهداری موجودی خود هستند.
بازار میلگرد این روزها در حالت بلاتکلیفی است؛ از یکسو، تولیدکنندگان در حال رصد تحولات حملونقل و تصمیمات دولتیاند و از سوی دیگر، خریداران نیز تمایلی برای ورود به بازار ندارند. بخش زیادی از فعالان معتقدند که تا زمانی که مشکل حملونقل برطرف و شرایط عمومی اقتصادی شفافتر نشود، نمیتوان انتظار حرکت جدی در بازار را داشت.
در نهایت، میتوان گفت که کاهش امروز قیمت میلگرد بیش از آنکه نشانهای از تحولات مثبت در بازار باشد، حاصل انسداد مسیرها و محدودیتهای بیرونی است. تا زمانی که تقاضای واقعی برنگردد و حملونقل به حالت عادی در نیاید، بازار آهن همچنان درگیر رکودی ساختاری خواهد بود که تنها با تزریق محرکهای اقتصادی یا بهبود زیرساختها میتوان بر آن غلبه کرد.
